17. | Terug naar NL

Op 4 juli was het eindelijk zover. Luna en ik stapten op de Airbus 3380 van Emirates om via Sydney, Bangkok en Dubai naar NL te vliegen.

De tussenstop in Bangkok was er één teveel, deze route gaan we niet meer vliegen. De tussenstop in Dubai moest en we hebben het vervelende met het aangename gecombineerd en een dagkamer geboekt in het Transit hotel op het vliegveld. Ik raad het je aan na een reis van 22.45 uur. Douchen, normaal eten, wegdromen in het gigantische bed, je laten masseren in de massagestoel op onze kamer, zwemmen en bubbelen in de spa. De tijd vloog om en in 'no time' waren we alweer op weg naar Amsterdam. Hoe spannend iedereen weer te zien.

De hele familie en enkele vrienden stonden op ons te wachten. Zo blij weer "thuis" te zijn. 's Avonds slapen we heerlijk bij mijn moeder.

De eerste donderdag gaat Luna een ochtendje naar haar oude klas. Een beetje verdwaald staat ze op het schoolplein maar al snel komen haar vriendinnetjes om haar heen staan en is het als vanouds. Ik loop met Monique richting de Bergweg, op de hoek komt Pauline aanlopen met 2 boodschappen tassen. Er is niks veranderd. Ik zwaai en Pauline zegt: wie staat er nou naar mij te zwaaien? Oh, het is Helgje. Die ochtend zit ik in de zon koffie te drinken en bij te kletsen met haar. Ik mag haar autootje lenen en moet weer rechts rijden. Raar? nee. Na een jaar NZ maakt het me niet meer uit aan welke kant ik rij. 's Avonds met Maaike naar wijnbar Mendoza. Het voelt niet alsof ik een jaar ben weg geweest. Je pakt de draad weer op, zo makkelijk gaat dat dus.

Het weekend ben ik bij Katja, we hebben een borrel in de tuin met wat vriendinnen, Luna ziet haar cavia's weer en is ziels gelukkig. Zondag na het ontbijt gaan Katja en ik even een stukje lopen. Even een stukje lopen, mijn God, op slippers loop ik door de polder van Barendrecht en kom terug met blaren. In de middag rijden we naar Onno en Danielle. Pizza's op de BBQ, rondje Utrecht in de Tesla, kletsen, het voelt allemaal zo thuis.

Maandag gaan Luna en ik shoppen in Rotterdam. Stroopwafel-ijs eten bij de IJssalon stond beide op ons to-do lijstje. 'Stroopwafel-ijs? Nee, dat verkopen we niet meer. Wel appeltaart-ijs'. Appeltaart-ijs haalt het niet bij stroopwafel-ijs kan ik je zeggen. Daar vlieg je dan de halve wereld voor over. Quattro Formaggi pizza eten bij Gusto stond ook op ons lijstje. Gelukkig was die er nog wel.

De dagen erna vullen zich snel: Luna gaat logeren bij opa Joop, ik ga lunchen met John in Rockanje en ga sporten met Ingrid bij onze oude sportschool. Al die stroopwafels, wijn en pizza's moeten wel verbrand worden. Ik rij met Joke naar Assen om mijn oom te bezoeken. Hij is zo blij dat we er zijn, waardoor het afscheid des te moeilijker is. Ik hoop hem over een paar jaar weer te zien, maar hij is wel al 90.

Het weekend zijn we bij mijn zus en neefjes. Nou ja, haal het 'jes' er maar af. Die jongens groeien tegen de klippen op. Verder doen we weinig, maar dat is goed zo. Gewoon bij elkaar zijn, daar gaat het om.

We gaan nog varen met John, ik ga lunchen met James bij de Kralingse Plas en gaan naar Duinrell met Francoise en Luna. Daar komen we toevallig Monique en Kaya tegen. Fijn, omdat ik die anders niet meer had gezien, Je kan niet alles doen en zien. Dan word je gek. Ik heb voor iedereen de tijd genomen, dat beviel prima.

Met mijn moeder gaan we naar de dierentuin en vriendinnetje Sophie gaat mee. BFF Sophie, wat leuk om die meiden samen te zien, Zo zie je maar... een jaar geen contact en dan is het meteen weer keuvelen en giechelen samen.

De laatste dagen blijf ik bij mijn moeder. We gaan uit eten, gaan naar de film, Luna eet trekdrop-ijs (gadver!) maar dan moeten toch echt de koffers gepakt worden. Ik doe wat ik kan, maar ze kunnen amper dicht. Ik mis blijkbaar toch enkele NL winkels en heb meer gekocht dan ik dacht. Misschien wordt het tijd voor een HEMA in Auckland.

En dan Schiphol. Er stond een mega rij. Eindelijk komen we bij de incheck balie. 'Woont u in Auckland? vraagt de stewardess. Ja zeg ik. 'Zou u een dag later willen vliegen, zelfde vlucht en tijd alleen een dag later?' Eh.. ik twijfel. Is Luna dan nog op tijd voor school. En ik op tijd voor werk? Ze gaat verder. 'Ter compensatie krijgt u een hotelovernachting en 2 gratis tickets die u voor de hele wereld kunt gebruiken'. Wat? Weg twijfel, we doen het. We moeten een half uur wachten of het doorgaat of niet. Dat half uur zitten we op een roze wolk. De hele familie is zo blij. Wat als.... dan komen we met kerst weer terug. Dat zou toch fantastisch zijn!

Terug bij de incheckbalie worden de namen afgeroepen.... Burns-den Daas. Shit, dat zijn wij. We krijgen nieuwe boarding passen en moeten gaan. Wat een anti climax, wat een enorme teleurstelling. Tranen vloeien, we nemen afscheid en haasten ons naar dat pokken vliegtuig. Bij de douane vraagt de man van de marechaussee of ik een toestemmingsverklaring heb. WTF! Nee, heb ik niet. Blijkbaar mag een ouder niet alleen reizen met een kind, omdat ze bang zijn dat dat kind wordt ontvoerd. Een toestemmingsverklaring van, in dit geval Nico, zou duidelijkheid geven dat ik Luna niet ontvoer. Nu zie ik er natuurlijk heel netjes en onschuldig uit, dus liet hij me gaan. Voor deze keer.

De terugvlucht was prima te doen. Het blijft lang, maar Dubai-Auckland is een non-stop vlucht. Even 15.45 uur je kiezen op elkaar en dan ben je thuis.

Het was heerlijk even terug te zijn. Het voelde als een warm bad. Bedankt voor de gastvrijheid en tot over een paar jaar. En vooral.... bedankt lieve mama dat je dit voor me hebt gedaan.

16. | Luna 10 jaar

Het leven draait gewoon door. Luna werd gewoon 10 op 14 juni. We hebben het gewoon gevierd op school met zelfgemaakte worstenbroodjes, thuis zingen in de ochtend en een familie/vrienden feestje op zondagmiddag. Alleen is ze nu in de herfst (bijna winter) jarig.

Wat wil je trakteren Luna, zullen we samen iets bakken? "Nee, niemand doet dat, iedereen trakteert een zakje snoep of een lolly". Prima, lekker makkelijk voor mij. Op naar de Countdown voor een zak lolly's. Komt ze maandag thuis, had haar juf gezegd:
"I challenge you to make something different Luna". Bedankt juf Rachelle. Terug naar plan A en hebben alsnog worstenbroodjes gemaakt en de lolly's erop geprikt. Het leken net zeilbootjes. 'Challenge accepted'.

Woensdagochtend was ze echt jarig en stonden we naast haar bed 'er is er een jarig te zingen'. Ze was súperblij met haar Samsung tablet van ons, haar Mickey Mouse pyjama van oma Virginia en Jpa en de Nederlandse Donald Duckjes en Freek boek van oma Nelleke. 

Afgelopen zondag hadden we het familie feestje. De hele Nieuw Zeelandse familie en wat vrienden waren erbij. En dat zijn er veel. Een huis vol en voor mij een dag in de keuken. We doen het de NL manier: hapjes, taart en drank. Het was even wennen voor Virginia om niet alles te hoeven doen, maar het lukte. Zonder ruzie... Ik heb poffertjes staan bakken (God, wat duurde dat lang) en heb voor het eerst in mijn leven een appeltaart gemaakt. De Traditionele Hollandse Appelcake van Allerhande.nl. Wat was die lekker en wat was die snel op. Gelukkig had Nico nog een witte chocolade taart gemaakt, Luna's lievelingstaart. Ook zo op. Het was erg gezellig maar stiekem ook blij dat het weer voorbij is. Nu nog de Sleep Over Party met 8 vriendinnetjes aankomende zaterdag. HELP!

Ik miste de NL familie en vrienden. Best wel veel. De eerste verjaardag zonder oma, zonder opa, zonder tante, oom en neven en alle vrienden die geen feestje hebben overgeslagen in ons kleine bovenhuisje op de Prinses Margrietlaan. Ik moest even een traantje wegpinken. Het was zo erg, dat Luna en ik even een uurtje mount Hobson zijn gaan oplopen om alles te laten bezinken. Dan is ze zo'n lieve meid en begrijpt ze zo goed dat het een moeilijke dag is voor mij. Voor Luna lijkt het gemis minder te worden. Ik heb er vooral last van op bijzondere dagen. Zoals deze. Nog 2 weken en we staan op Schiphol! Can't wait....

Door een computer crash, kon ik de blog een week later pas plaatsen. Vandaar ook foto's van de sleep over party. En is het nu nog maar een week voor vertrek. Yes!

15. | Monarch vlinders

Er staat al een paar maanden een 'Swanplant' in de tuin. Vriendinnetjes van Luna hebben ze ook thuis in de tuin staan vol rupsen en vlinders. Die van ons niet. Onze plant staat in de moestuin, zou dat het probleem zijn? Teveel andere insecten die de eitjes en de kleine rupsjes opeten. Er vlogen wel Monarch vlinders door de tuin, maar eitjes leggen op onze 'Swanplant' ho maar.

Totdat er eind van de zomer eindelijk rupsen in kwamen, veel rupsen. Ik ben me gaan inlezen over de Monarch vlinder en hoe we de rupsen vlinders kunnen laten worden. Het is een lang proces. Sterker nog, eind van de zomer is het nog ingewikkelder, want temperatuur speelt een belangrijke rol.

Ik kan jullie naar Wikipedia verwijzen voor een uitgebreide 'Monarch vlinder uitleg, maar ik ga proberen een beknopte uitleg te schrijven.

Je hebt 4 stadia: eitje, larve, pop en volwassene. Dit hele proces van ei tot volwassene duurt ongeveer een maand bij normale zomerse temperaturen. En dat is het nu niet.

De Monarch vlinder legt zijn eitjes op de 'Swanplant', want deze plant scheidt een melkweefsel af waar de rupsen zich graag mee voeden. Na 3 tot 8 dagen komen de eitjes uit.
Dan heb je een kleine rups (larve) die meteen begint te eten. Dat is alles wat ze doen, eten, eten en nog eens eten. In de larve-fase groeien ze het meest en gaan ze in 9 tot 14 dagen door 5 verschillende (groei) ontwikkelingen.
Lengte in fase 1: 2 tot 6 mm, Lengte in fase 5: 25 tot 45 mm. Ze krijgen pootjes en voelsprieten en veranderen van kleur. Echt bijzonder om dit proces onder je neus te zien gebeuren.

Ik was iedere dag in de tuin te vinden en het aantal rupsen groeide met de dag. De 'Swanplant' groeide niet met de dag, die werd helemaal kaal gevreten. Help, straks is er geen eten meer voor de rupsen. Op naar het tuincentrum om nieuwe planten te halen. "No, we don't have any Swantplants left, its out off season". Out off season, wat bedoel je? Ik heb een tuin vol rupsen en geen eten. Ze gaan dood! 
Ik dook meteen het internet op voor een oplossing, ik zal vast niet de enige zijn met dit probleem. Ik was inderdaad niet de enige en de conclusie was dat de 'Swanplant' het enige is wat ze eten en dat je grote rupsen in het 5e stadium pompoen kan geven. Maar de kleine overleven het dus niet.

En toen kwam Nico thuis met 'Swanplanten' van zijn werk en dus nóg meer rupsen. Pff, gered. Voor nu...

Na de larve-fase, gaan de rupsen aan de wandel. Ze verlaten de plant en gaan op zoek naar een plekje om te metamorfosen naar pop. Eerst hangen ze een een tijdje voor dood in de vorm van een 'J' op hun kop en dan veranderen ze in een groene pop. Ze maken een zijden "slaapzakje" waar ze in kruipen en hangen vervolgens aan een soort van klein stokje 8 tot 15 dagen te hangen.

Op dit moment hebben we 9 groene poppen rond de moestuin hangen. Ze hangen aan de onderkant van de dakgoot en in de 'Swanplant'. De plant is nu bijna kaal en dood en er zitten nog steeds rupsen in. Het wordt koud en ik hoop dat de kleine rupsen het gaan redden.
Het is nu wachten wanneer de eerste vlinder uit zijn groene slaapzakje kruipt. Als je goed kijkt, kan je de bruine vleugels van de vlinder door het groene slaapzakje heen zien.

Het is inmiddels 2 weken geleden dat de eerste rups metamorfooszde (is dat een werkwoord?) en er is geen enkel teken van leven.

Ik ben geen Freek Vonk, maar ik heb het idee dat de rupsen die er nu nog zijn, het niet gaan redden. Het is 's avonds serieus koud en er is bijna geen eten meer. Er hangen 2 poppen aan de dakgoot die het niet is gelukt in hun slaapzakje te kruipen, heel zielig.

Als, áls het een vlinder lukt uit de pop te komen, zijn het deze vlinders die gaan overwinteren in de bomen/struiken en dan in de lente/zomer het hele circus opnieuw in gang zetten.

Please, laat het eentje lukken. Aan de aandacht heeft het niet gelegen.

Update 24 mei: de rupsen in de Swan Plant hebben het niet overleefd. Het werd 's nachts te koud. 
Er zijn 4 poppen niet uitgekomen en zijn donker bruin gekleurd. Er hangen nog 3 groene poppen aan de dakgoot, hopelijk komen die nog uit. En uiteindelijk is het 3 vlinders gelukt uit hun groene slaapzakje te kruipen en het zonlicht tegemoet te vliegen. Van één heb ik het zien gebeuren. Waanzinnig!

14. | Terugkomen...

Luna en ik komen deze zomer even kort naar NL. Een vlucht van de NZ winter naar de NL zomer. Een zalig vooruitzicht. Een reis die ik niet kan maken zonder Luna, omdat we allebei NL nog een warm hart toedragen, onze momenten hebben van heimwee en onze herinneringen hebben aan de kleine dagelijkse dingen daar.

Gelukkig komen we vroeg in de zomervakantie terug en hopelijk zijn er nog wat mensen thuis.

Ik vroeg aan Luna wat ze zou willen doen als ze terug was in NL. Er kwam een hele lijst, ik ben bang dat 2 weken te kort zijn. Ik moet één en ander strak gaan plannen, want ik heb natuurlijk ook mijn lijst.

Luna's lijst: iedereen knuffelen die er op Schiphol staat, bloemkool met kaasplakken eten bij oma en daar natuurlijk logeren, stroopwafelijs eten bij de IJssalon, Quattro Formaggi pizza eten bij Gusto, een dag naar school in groep 6, pannenkoeken eten bij opa Joop, varen met oom John, logeren bij haar grote neven, shoppen bij Coolcat en H&M, stroopwafels, port salut en mozzarella eten (hebben we hier wel, maar zó duur), bij vriendinnetjes spelen/slapen, naar Katja en Etienne en "haar" cavia's kroelen.

Mijn lijst: tijd doorbrengen met mijn familie en vrienden. Dus dat zal veel koffie en wijn drinken worden, ook ijs eten bij de IJssalon en een pizza bij Gusto is een 'must'. Daarom misschien een CX les bij de Uitweg volgen met Ingrid om de calorieën eraf te branden, shoppen bij de Decathlon, HEMA, H&M, fietsen, bruin brood eten, kletsen, misschien een 26e reunië, kletsen, kletsen en nog meer kletsen.

Mijn emigratie vriendin is onlangs terug geweest naar NL en ze vertelde dat je je een ongeluk reist om iedereen te zien. Dat herinner ik me ook van Virginia en Jeff als zij in NL waren. Misschien moet ik met een hoop mensen tegelijk in een leuk kroegje in 'Hillibillie' afspreken. Iemand suggesties?

In Rotterdam heb ik 2 aanbiedingen voor bed, bad, brood. Ik hoop ergens een fiets te kunnen lenen en anders gaan we met de tram. Het gaan 2 heerlijke weken worden, te kort, te druk. Maar het is het waard weer even aan Nederland te snuffelen en fysiek contact te hebben.

.

13. | Het keukenmes

Vorig jaar hebben wij een groentetuintje aangelegd. Superhandig voor kruiden en goed voor de portemonnee. Ik kan me niet meer herinneren wanneer ik voor het laatst tomaten heb gekocht. Of basilicum. Zelfs de groene paprika's groeien goed.

Maar deze blog gaat over 'silverbeet'. En groente die niet in NL wordt verkocht (geloof ik) en een kruising is tussen spinazie en andijvie. Ik maak er stamppot van (ik blijf een Nederlander tenslotte) met vegaworstjes erbij. De 'silverbeet' groeit als kool in de tuin, dus ik ging met een keukenmes wat 'silverbeet' snijden. Ik pak de onderkant vast en snij door de 'silverbeet' stengel heen dwars mijn handpalm in. Ik had het scherpe keukenmes gepakt. Geen goed idee. Ik keek naar mij hand en rende naar de keuken. Ik zal jullie de gore details en de foto besparen, maar dit zag er niet goed uit. Luna had een vriendinnetje over, Nico was niet thuis en ik zat daar met een hand vol bloed. Wat nu?

Toch maar Nico bellen en gelukkig was hij al half onderweg. Hij keek naar mijn hand en zei wat ik al vreesde: 'lets get to the hospital'. De meisjes naar de buurvrouw gebracht en wij naar de AMC, de eerste hulp in het ziekenhuis. Het rare in NZ is dat als je naar een dokter gaat, je een consult kan aftikken van 60 dollar of meer. Hetzelfde geldt voor de tandarts. Maar als je een ongelukje hebt, zoals nu bij mij, dan is alles gratis. De tetanusprik die ik moest krijgen, de verdoving, de hechtingen, de antibiotica, de nabehandelingen, de hechtingen verwijderen. Ik ben nu 5 keer terug geweest en het kost me niks. Ja tijd, want het is er altijd druk.

Een groot nadeel van deze domme actie is dat ik niet mag lesgeven. Een week lang niet in 'the pool'. In mijn geval een week geen inkomsten, want ik ben een 'casual' en werk op basis van een 0-uren contract. Ik heb standaard 12 uur per week, maar als ik niet werk, heb ik niks. En mijn baas moet 4 ochtenden een vervanger vinden om mijn klasjes over te nemen.

Deze week woensdag ben ik weer begonnen met lesgeven en vrijdag ging ik terug naar de AMC om mijn hechtingen eruit te laten halen. Het zag er allemaal goed uit zei de dokter. Er ging een nieuwe pleister op en hij zei "Laat de pleister er 10 dagen opzitten en het mag nat worden". "Het mag nat worden, mag ik ook zwemmen", vroeg ik terloops. "Nee, niet zwemmen. Ik raad het je af, geef het rust en neem geen risico's tijdens het genezingsproces". Ok, die zag ik niet aankomen.

Nu moest ik mijn baas gaan bellen met het slechte nieuws. Ik zou zaterdag iemands shift overnemen wat niet ging lukken. En weer een week geen inkomsten.

Over ongelukjes gesproken... grappig dat dit blog nummer 13 is.

12. | Leuker kunnen we het niet maken.

De blauwe envelop heeft ons ook weten te vinden. De kleine, houten brievenbus aan het begin van de oprit stortte bijna in elkaar van het gewicht van de envelop. Voor mij. Een tweede pakket volgde een week later. Voor Nico. Inhoud: het M-formulier. En extra dik formulier voor iedereen die niet meer in NL woont. Leuker kunnen ze het niet maken.

Al jaren laat ik mijn IB invullen door een belastingadviseur. Ik dacht nog 'dat komt wel goed, ik laat het nog één keer door hem doen'. Totdat ik op de website van de Belastingdienst las dat het M-formulier NIET digitaal te versturen is. Het zweet brak me uit. Echt? We leven in 2017, hoezo niet?

Inmiddels heb ik een 'faceTime' afspraak staan voor dinsdag, heb ik zoveel mogelijk jaaropgaven gedownload, pensioenoverzichten geprint en NZ informatie verzameld. Het allerbeste nieuws kwam van mijn belastingadviseur die me vertelde dat hij wél het M-formulier digitaal kan versturen. Halleluja. Eén nadeel: we moeten ALLE gegevens zelf invullen. Dus geen vooringevulde IB opgaven die je alleen nog moet checken. Nee, leuker kunnen ze het niet maken.

Het gaat een leuk projectje worden, er zullen heel wat 'faceTime's sessies overheen gaan ben ik bang, gelukkig krijg ik tot 1 juli de tijd. Nu maar hopen dat we geld terugkrijgen en niet moeten terugbetalen. Het hele emigratieproces heeft al genoeg gekost. Zou je verhuis- en visumkosten kunnen aftrekken?

11. | Vrije dinsdag

Ik werk 4 ochtenden in de week bij St. Cuthbert's Swim School. 13 Uur per week in het chloor, 13 uur per week binnen in een heet zwembad. Op dinsdag ben ik vrij en dan wil ik iets leuks doen. Het liefst buiten met een goede kop koffie. Mijn emigratie vriendin Lizzy heeft nog geen werk en met haar spreek ik dan ook regelmatig af. Zij houdt van wandelen en de Nieuw Zeelandse natuur, net als ik. En van gratis activiteiten, net als ik, omdat we hebben allebei weinig geld hebben.

Dus zo reden we vandaag naar Puhinui Reserve voor een 'Free Park Ranger Walk'. Met een gids en ongeveer 50 anderen mensen liepen we ruim 2 uur door het gebied wat normaal gesproken afgesloten is voor publiek. Het park ligt aan de westkust en is broedplaats voor verschillende zeldzame (waad)vogels die zich verstoppen in de mangrove bossen. Ik ken al die vogels natuurlijk niet of de namen van de planten die er groeien, maar het lopen is heerlijk en we genieten van de mooie omgeving. In de groep lopen een aantal mensen mee die regelmatig dit soort 'walks' doen. Zij lopen de route met een vuilniszak en rapen ondertussen zo veel mogelijk afval op. Niet dat de de mensen het daar weggooien, maar het spoelt gewoon aan. In de mangrovebossen hangt het plastic aan takken en op het strand liggen de flessen en verpakkingen. ONS afval, wat wij op straat gooien of over boord. Onze volgende wandeling met een gids is een 'beach clean up day' besluiten we.

Lang geleden heb ik een keer een t-shirt van Greenpeace gekocht met 2 voetafdrukken erop en de tekst: 'the only thing you should ever leave on the beach'. Het t-shirt heb ik niet meer, maar de tekst vergeet ik nooit.